در بیان تولد امام حسن (ع)

قابله امام حسن مجتبی (ع)  اسما دختر عمیس خثعمه همسر حمزه سیدالشهداء (ع) بود. زنان خانواده دور هم نشسته بودند و قنداقه امام حسن (ع) را مثل دسته گلی دست به دست می گردانیدند. رسول خدا (ص) از این منظره لذت می برد. در آن موقع چشم رسول خدا (ص) به ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب افتاد. ام الفضل هم نگاهش را به رسول خدا (ص) دوخت و احساس کرد که آن حضرت می خواهد سخن بگوید. زنان همه خاموش شدند و چشم به دهان مبارك رسول خدا صلی الله علیه و آله دوختند تا سخنانش را بشنوند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

خوابت را تعریف کن تا ببینم چه در خواب دیدهاي؟ ام الفضل گفت: آري من در خواب دیده بودم مثل اینکه عضوي از اعضاي شما جدا شده و به دامن من افتاده است ، زنان همه از این حرف وحشت کردند که خدا نکند از پیکر نازنین پیامبر اکرم (ص) عضوي جدا شود! ولی رسول خدا (ص) خنده کنان قنداقه امام حسن (ع) را به آغوش ام الفضل سپرد و فرمود: تعبیر خوابت این است: آن عضوی که از بدنم جدا شده امام حسن (ع) است. سپس، پیامبر اکرم (ص) خطاب به امالفضل فرمود: من اینک این عضو نازنین را به آغوش تو دادم تا تو افتخار کفالت و پرورش او را پیدا کنی. پس از آن زنان هلهله کنان به ام الفضل تبریک گفتند. امالفضل که چندي پیش قُـثَـم را زاییده بود و شیر فراوان داشت می توانست به آسانی پسرش قُثَم و حضرت امام حسن (ع) را شیر بدهد. بدین ترتیب، امام حسن مجتبی (ع) و قُثَم بن عباس برادر رضاعی همدیگر شمرده می شوند، زیرا آن دو از یک پستان شیر نوشیده اند.

منابع :

کشف الغمه (ج2 ص146)

جلاء العیون (ص382)

سیاسیۀ السبطین (ص 15)