اى بندگان خدا از عبرتها پند گیرید ، و از اثر گذشتگان متوجه شوید ، و به وسیله نعمتها از نافرمانى خدا باز ایستید ، و از پندها سود برید .
دع
فضیلت امام حسن مجتبی (ع)
در کتاب « مناقب » آمده است: محمد بن اسحاق می گوید: روزی ابوسفیان نزد امیر المؤمنان علی علیهالسلام آمد و گفت: یا اباالحسن؛ من به تو احتیاجی دارم. حضرت فرمود: چه حاجتی داری؟ گفت: به همراه من نزد پسر عمویت محمد برویم، از او درخواست نمایی تا میان ما قراردادی بنویسد. علی (ع) فرمود:
ای ابوسفیان؛ پسر عمویم رسول خدا (ص) با تو قرار و پیمانی بسته است که هرگز از آن باز نخواهد گشت. فاطمه زهرا (ع) پشت پرده شاهد این گفتگو بود، امام حسن (ع) نیز که کودکی چهارده ماهه بود در برابر مادرش راه می رفت. ابوسفیان به حضرت فاطمه (س) گفت: ای دختر محمد؛ به این کودک بگو به خاطر من نزد جدش سخنی گوید تا به وسیله آن، بر عرب و عجم مهتری و آقایی کند. در این هنگام امام حسن (ع) به سوی ابوسفیان آمد، دستی بر بینی و دست دیگری بر ریش او زد، تا آنکه خداوند متعال زبان او را با این سخن گفتن گویا ساخت و فرمود: ای ابو سفیان تو بگو " اله الا الله، محمد رسول الله" تا من شفیع تو گردم. وقتی امیرالمؤمنین علی (ع) این منظره را دید فرمودند :
الحمدلله الذي جعل فی آل محمد من ذریۀ محمد المصطفی (ص) نظیر یحیی بن زکریا. (و آتیناه الحکم صبیا)
حمد و سپاس مخصوص خدایی است که در آل محمد (ص) ذریه ای از محمد مصطفی (ص) قرار داد که نظیر یحیی بن زکریا (ع) است (که خداوند درباره او می فرماید) و ما فرمان (نبوت) را در کودکی به او دادیم
منابع :
بحار الاموار (ج43 ص326)
برچسب:
نویسنده: حسن داوردان